16
16
16
Bronisław Prugar-Ketling
Bronisław Prugar-Ketling
Bronisław Prugar-Ketling

Bronisław Prugar-Ketling ur. 2 lipca 1891 w Trześniowie, zm. 18 lutego 1948 w Warszawie – generał dywizji Wojska Polskiego.

Ukończył gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Przed I wojną światową studiował na Wydziale Prawa i Umiejętności Politycznych Uniwersytetu Lwowskiego, działał w polskich organizacjach niepodległościowych.

W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej. Dwukrotnie ranny, w 1916 dostał się do niewoli rosyjskiej. Po ucieczce z niewoli w 1917 wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W wyniku choroby ewakuowany do Francji, gdzie wstąpił w 1918 do armii Hallera. Od lipca do listopada tego roku dowodził kompanią, a następnie dowódcy III batalionu 2 Pułku Strzelców Polskich (po powrocie do kraju przemianowanym na 44 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych). Na czele batalionu wziął udział w wojnie z bolszewikami

W okresie międzywojennym na różnych stanowiskach sztabowych w armii, w 1929 został dowódcą 45 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych. Od października 1935 do października 1938 był szefem Departamentu Piechoty M.S.Wojsk.. Od października 1938 do sierpnia 1939 był dowódcą Piechoty Dywizyjnej 11 Karpackiej Dywizji Piechoty w Stanisławowie.

W czasie wojny obronnej Polski w 1939 r. dowodził 11 DP w składzie Armii "Karpaty". Dowodzona przez niego dywizja wsławiła się m.in. rozbiciem w nocnym uderzeniu zmotoryzowanego pułku SS-Division Germania. Uniknął niewoli niemieckiej i śmierci w ZSRR. Przez Węgry przedostał się do Francji, gdzie 11 listopada 1939 został powołany na stanowisko dowódcy 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Mianowany generałem brygady ze starszeństwem od 15 września 1939.

Na czele dywizji walczył w czerwcu 1940 w południowo-wschodniej Francji, m.in. w bitwie o wzgórza Clos-du-Doubs w Alzacji. 20 czerwca z większością swych wojsk przekroczył granicę Szwajcarii i resztę wojny spędził na internowaniu.

W 1945 powrócił do Polski. Pełnił funkcje szefa gabinetu Naczelnego Dowódcy, szefa Departamentu Piechoty MON i szefa Departamentu Wyszkolenia Bojowego Dowództwa Wojsk Lądowych. 21 lipca 1947 awansowany do stopnia generała dywizji. Pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Komunalnym Powązki.

Zaloguj się, by mieć dostęp do większej ilości opcji.
Użytkownicy on-line: